گویی از مشرق تقدیر شرر می بارد         **  طالعم نحس و پر از شور و گناه است هنوز

همه شب نوبت یلدای پر از تاریکی است   **      خواب هم قصه یکریز تباه است هنوز

به کجا می روم آیا که در این فاصله ها      **  راه گم کرده دلم همدم چاه است هنوز

به سرم سیل حوادث چو سنان می بارد   **  نفسم تنگ شد از بس که پر آه است هنوز

هیچکس حال مرا روز مرا  می داند؟         **     چون سر زلف تو او نیز سیاه است هنوز

 من و دل پا به پا در کوی دلبر      چو زنگی مست چون گیسوی دلبر

ببارم اشک در راه گزارش           به یاد آن لب و آن روی دلبر

چنان در خانه دل جا گرفتی     که رنگ عافیت از ما گرفتی

گرفتی صبر و بی تابم نمودی      نمی دانم کجا ماوا گرفتی

مگو با من که فرهادی و مجنون       که مو مجنون ترم از هر چه مجنون

تو لیلای منی شیرین خصالی         منم مجنون که می گردد به هامون

توضیح: ۱- از همه شما خواهش میکنم نظرتو راجع به شعرای من را بدون تعارف بنویسید.

         ۲- از دوستان ادیب و شاعران عزیز هم تقاضای راهنمایی دارم

امشبی دربست در دست توأم

جرعه ای ، جامی که سرمست توام

خیره در فردا و فرداهای دور

تا کنم از رنج تنهایی عبور

دیگر از تکرار بی حرفی چه سود؟

 روحم از سرگشتگی افسرده بود

 جرعه پی در پی بیاریدم که هست

  در سماع  و رقص مجلس مست مست

 دست بر دامان ساقی میزنم

   بیخودم مستم پیاپی میزنم

 آفرین بر ماه کامشب پر غرور

بر لب بام من افتادش عبور